ارددها عليه ، فرجعت الشمس بعد ما غربت حتّى صلّى علي عليه السّلام « 1 » . و آنچه نقل كرديم معلوم مىشود كه از سيد أبو الفتح عبيد اللّه بن موسى بن احمد بن الأعرج ، دو عالم جليل روايت مىكنند ، و در نزد او قرائت احاديث نموده‌اند ، يكى شيخ مفيد عبد الرحمن بن احمد نيشابورى ، و ديگرى برادر او ابو سعيد محمّد بن احمد نيشابورى جدّ شيخ ابو الفتوح ، و هردو از اعيان علماى اماميه و صاحب تصانيف جليله‌اند . و مخفى نماند كه ابو محمّد حسن بن محمّد بن حمزهء علوى كه دختر خود را به ابو القاسم على بن ابى عبد اللّه احمد بن محمّد اعرج داد از بزرگان علما و اعيان فقهاى اثنا عشريه است . شيخ طوسى در فهرست خود در حقّ او فرموده : كه او فاضل اديب عارف فقيه زاهد ورع بود ، كه محاسن بسيار داشت « 2 » . و در رجال خود فرموده : حسن بن محمّد بن حمزة بن علي بن عبد اللّه بن محمّد بن الحسن بن الحسين بن علي بن الحسين بن على بن أبي طالب مرعشي طبري ، ابو محمّد زاهد عالم اديب فاضل بود « 3 » . و نجاشى در حقّ او فرمود : كه از اجلّاء طايفه و فقهاء ما است « 4 » . و سائرين نيز به امثال اين كلمات او را ستوده‌اند . و على بن محمّد بن عميد كه دختر خود را به ابى جعفر پسر ابو الحسن موسى

--> ( 1 ) كتاب اربعين نيشابورى در دسترس اين‌جانب نمىباشد ، و مضمون اين حديث را علامهء مجلسى در بحار الأنوار 41 : 166 - 191 آورده است . ( 2 ) فهرست شيخ طوسى ص 135 ، شمارهء : 195 . ( 3 ) رجال شيخ طوسى ص 422 ، شماره : 6087 . ( 4 ) رجال نجاشى ص 64 : شمارهء : 150 .